كه خاصان درين ره فرس رانده‌اند * به لا احصى از تك فرومانده‌اند « 5 » فلا تلتفت الى من يزعم اللّه وصل الى كنه الحقيقة المقدّسة بل احث التراب فى فيه فقد ضلّ و غوى و كذب و افترى . فان الامر ارفع و اطهر من ان يتلوّث نحو بخواطر البشر و كلّ تصوّره العالم الرّاسخ فهو عن حرم الكبرياء بعد بفراسخ و اقصى ما وصل اليه الفكر العميق فهو غاية مبلغه من التدقيق « 1 » « به سخن آن‌كس كه پندارد به ژرفاى بحر حقيقت مقدس حق رسيده التفات مكن بلكه خاك در دهانش بريز كه گمراه فريب خورده و دروغگو و مفترى است كه امر رسيدن به حقيقت حق و وصال حقيقى بلندتر و پاك‌تر است از اينكه پليد به اذهان نوع بشر گردد و هر كسى را كه عالم راسخ مىپنداريد هم او از حرم كبرياء الوهيّت فرسخها دور است و دورترين فرازى كه انديشه ژرفا مىپندارد غايت مقدار پژوهش دقيق اوست . آنچه پيش تو غير از آن ره نيست * غايت فكر تُست اللّه نيست « 2 » * * * گفتم همه مُلك حُسن سرمايهء تُست * خورشيد فلك چو ذرّه در سايه تست گفتا غلطى رما نشان نتوان يافت * از ما تو هر آنچه ديده‌اى پايهء تست « 3 » سبحان من حارت لطائف الاوهام فى بيداء كبريائه و عظمته « 4 » و سبحان من لم يجعل للخلق سبيلا الى معرفته الا بالعجز عن معرفته و ليعلم انّ هذه الطوايف الاربع و ان كانوا يسيرون فى الحيرة و يجولون فى الضلال الّا انّ الانصاف يحكم بانّهم على اختلاف مذاهبهم لم يخرجوا بشيء من اقاويلهم و عقايدهم من الاسلام و لم يأتوا بما يوجب على احدهم اسم الكافر لاتّفاقهم جميعا على الاقرار باللّه و ملائكته و كتبه و رسله و اليوم الآخر و التزامهم احكام الشرائع بعزيمة من قلوبهم و جدّهم فى السعى فى

--> ( 5 ) - ظاهرا از نظامى . ( 1 ) - كلا عبارات فيض بدون تضمين ( 2 ) - سنايى ، حديقه . ( 3 ) - رباعى از حكيم افضل الدين مرقى . ( 4 ) - اين تسبيح عينا در خطبهء عن اليقين فيض آمده است .